Przy okazji ESWC 2010 Beholder boleśnie rozprawia się z kilkoma mitami dotyczącymi organizowania turniejów w Polsce.

Na pewnym radomskim forum, na którym od dłuższego czasu się udzielam, opieszałość miejskich przedsiębiorstw transportowych w prostych sprawach określa się prostym i trafnym terminem "niedasizm". Nie zrobimy tego, bo "niedasię". Tamtego też niestety nie damy rady - no "niedasię" po prostu, i już. Przy kolejnych edycjach polskich eliminacjach do turniejów mistrzowskich też tych "niedasizmów" namnożyło się w bród.

"Niedasizm" numer jeden - nie da się zorganizować turnieju w mniej niż pół roku. PGA Team z tego powodu nie mógł podjąć się kontynuowania ESWC (wiadomo, MTP), a AdAction zorganizowało LAN-a w internecie. No bo przecież "niedasię". A tu proszę - oficjalne decyzje w sprawie polskich kwalifikacji zapadły w okolicach lutego, na przygotowanie wszystkiego zostało mniej niż pięć miesięcy i póki co nic nie wskazuje na to, żeby turniej miał się nie odbyć.

Nigdy też "niedałosię" zorganizować eliminacji we wszystkie turniejowe platformy. Bo sponsor nie dopisał, sceny nie ma. "Niedasię", i już. Tymczasem Beholder porwał się na wszystkie dziewięć gier, czego efektem będzie rekordowa reprezentacja Polski, w porywach licząca nawet do 30 osób! To trzy razy więcej niż ekipa, która z ramienia WCG Polska leciała w 2008 do Niemiec będących przecież o całe... Niemcy bliżej naszego kraju, niż Paryż. Co do scen zaś, to sprawa jest prosta - trzeba je po prostu zaktywizować. Najlepiej przez współdziałanie z ludźmi, którzy na codzień w nich siedzą.

W iście salomonowy sposób rozprawiono się też z ograniczeniami, które narzucili francuscy organizatorzy. Część gier (np. NFS czy FIFA) w finałach będzie rozgrywana na konsolach, które jako platforma esportowa w naszym kraju po prostu nie istnieją. Najprościej byłoby w tym wypadku z tych gier po prostu zrezygnować, no bo przecież "niedasię" pogodzić PeCeta z Xboxem, a w przypadku FIFY jeszcze z PS3. A tu kolejna miła niespodzianka - trójplatformowe eliminacje to genialny pomysł, który przy okazji pozwoli dokładniej zobaczyć, jak ma się w Polsce scena konsolowa do sceny PC. Rzecz jasna znajdą się tacy, którzy będą narzekać na parytety - ile miejsc w finałach dla PC, ile dla konsol i tak dalej - tylko ciekawe ilu z nich byłoby w stanie zaproponować lepsze rozwiązanie? Jako osoba bezpośrednio zainteresowana tematem stwierdzam, że Beholder po mistrzowsku wybrnął z tej kłopotliwej sytuacji.

No i wreszcie kwestia, która z pewnością będzie tematem burzliwych dyskusji - brak oddzielnych eliminacji dla żeńskich drużyn CS-a. Emilia mówi wprost: nie ma takiej platformy, jak "CS Female", jeśli dziewczyny chcą pojawić się w finałach, muszą rywalizować z facetami. Wie, co mówi, bo sama grała w gry sieciowe - zwłaszcza w Quake'a, gdzie "koedukacyjność" jest od samego początku i nikt nawet nie myśli o osobnych ligach. Tym sposobem kij do kobiecego mrowiska, będącego chyba najbardziej rozpuszczoną częścią esportowej sceny w Polsce wbiła... kobieta. Czujecie ironię?

Na żeńską scenę kontera zapewne padnie blady strach. Dziewczyny wiele razy podkreślały w wywiadach, że byle mix z ESL-a nie byłby w stanie z nimi wygrać. Problem polega na tym, że teraz będą musiały to udowodnić. Miejsc w finałach jest dwanaście i jeśli nie znajdzie się w nich ani jedna żeńska drużyna, co przy całej mojej sympatii dla neqsa, bodaj największego obrońcy tej sceny - będzie to jasno świadczyło o tym, że dziewczyny grają po prostu zbyt słabo i może pora będzie przekłuć ten balonik. Nikt mi przecież nie wmówi, że mamy w naszym kraju dwanaście zespołów grających na poziomie Fx, Delty czy PGS-u - znajdzie się też kilka wspomnianych "mixów" z ESL-a. Ciekawe, czy wobec tej sytuacji dziewczyny strzelą stereotypowego focha z przytupem, czy też zbiorą się do kupy i zaczną ostro ćwiczyć?

Po premierze AllGamersLeague, który pod wieloma względami okazał się niedopracowany, na Beholdera spadła fala ostrej krytyki. Być może mamy wyjaśnienie tej sytuacji - domyślam się, że 100% "mocy przerobowych" ich załogi jest teraz zaangażowanych w ESWC Polska 2010. Mam nadzieję, że uda im się dopiąć wszystko na ostatni guzik i nic po drodze się nie posypie. Bo z ostatecznym peanem pochwalnym na cześć Emi i jej ekipy trzeba się jeszcze wstrzymać - świetne założenia turnieju to jedno, teraz czas przełożyć je na praktykę. Powodzenia!

     R E K L A M A